dinsdag 5 januari 2016

Balansverslag

Mijn laatste verslag op mijn leesdossier. En wat heb ik veel tijd in deze blog gestoken, zeker de laatste maanden. Ik vond het niet altijd even leuk om opdrachten te maken, maar het lezen van boeken vind ik nog steeds een fijne bezigheid. Ik heb veel soorten boeken gelezen deze periode, van klas 1 naar klas 6. In het begin van mijn schoolcarrière hadden simpele boeken met herkenbare onderwerpen mijn voorkeur. Vaak ging ik naar de bieb, op zoek naar boeken met onderwerpen typerend voor mijn leeftijd. Maar naarmate ik ouder werd, en door school 'gedwongen' werd boeken van hogere niveaus te lezen, begon mijn interesse in boeken te veranderen. Boeken zoals 'Brieven voor mevrouw Bromley' en 'Bezonken rood', met als onderwerp oorlog, boeiden mij zeer. En nog steeds ben ik geïnteresseerd in boeken uit vroegere tijden. Hier hebben de literatuurlessen mij wel mee geholpen. Verplichte boeken zoals 'Karel ende Elegast' en 'Klucht van de molenaar' vond ik leuk.
Mijn ervaring met literatuur is altijd wel positief geweest. Natuurlijk zijn er boeken geweest, die verplicht gelezen moesten worden, waarvan ik het nut niet in zag. Het boek 'Max Havelaar' bijvoorbeeld, weinig geliefd bij de meeste scholieren, is niet mijn leukste boek die ik heb moeten lezen. Maar één ding dat ik geleerd heb, niet meteen stoppen als het boek je niet bevalt. Zet door, en misschien verander je van mening. Dit is natuurlijk met meerdere dingen in het leven.
Twee boeken uit de periode 1880-1940, ik vond het maar niks. Boeken met veel dezelfde thema's en depressieve tonen. Dit dacht ik ook bij het boek 'Karakter' van F. Bordewijk, maar achteraf gezien heeft het boek een positieve indruk op mij gemaakt. Ik heb zelfs de verfilming van het boek bekeken, al vond ik deze minder dan het boek. Het boek is zo geschreven, dat de lezer zich gaat identificeren met de hoofdpersoon. Ik vond het heerlijk om te lezen hoe een man keihard werkt en met niks tevreden was, hij wilde steeds verder, verder naar de top. Ik ben blij dat ik dit boek gelezen heb, en ik raad het iedereen aan. Het is iets anders dan je gewend zult zijn en de schrijfstijl is ook wat ouderwets, maar het boek heeft een mooie boodschap.
Nu ik terugkijk naar mijn blog kan ik wel wat misstappen ontdekken. In het schrijven van een lang doorlopend stuk met goedlopende zinnen, ben ik nooit geweldig geweest. Het schrijven van zelfbedachte, fantasierijke verhalen is één van de dingen waar ik niet van hou, en waar ik niet goed in ben. Maar ik zie wel dat ik beter ben geworden in het schrijven van een stuk. Hier hebben al deze verslagen mij wel bij geholpen.
Nog een misstap van mij is dat ik het lezen vaak voor mij heb uitgeschoven, en het maken van verslagen ook. Gelukkig ben ik op tijd begonnen en heb ik al mijn boeken gelezen.
Nu aan deze periode een einde komt, en ik hopelijk binnenkort ga studeren, ben ik niet van plan te stoppen met lezen. Natuurlijk is literatuur op de universiteit ook een belangrijk onderwerp, en zeker bij de sociale studie die ik wil gaan volgen. Ik denk dat het vak Nederlands een goede basis vormt voor je verdere leven, en dat literatuur belangrijk is voor elke scholier. Ik heb wel één advies; boeken uit een bepaalde tijd, zoals Reize door het Apendland, zijn interessant, maar de opdrachten die wij erbij moeten maken zijn minder leuk. Niet iedereen wordt blij van het maken van een creatieve opdracht, en ik denk dat dit ook geen nut heeft. Het zijn historische belangrijke boeken, maar er komt niks van terug in de opdrachten die wij erbij moeten maken.
Ik ben veranderd in het lezen, maar ik ben ook veranderd dóór het lezen.

Leesverslag, Mystiek lichaam - Frans Kellendonk, Klas 6

Auteur: Frans Kellendonk
Titel: Mystiek lichaam
Uitgave: Amsterdam: Meulenhoff 2004 (1986)
Aantal pagina's: 174
Genre: psychologische roman

Samenvatting (https://nl.wikipedia.org/wiki/Mystiek_lichaam)
Mystiek lichaam beschrijft het wel en wee van de familie Gijselhart over de periode van twee jaar. Het verhaal is opgeknipt in drie delen.
In het eerste deel "Valse lente" keert Magda terug in het huis van haar vader, de weduwnaar A.W. Gijselhart. Gijselhart is een man die geld als zijn religie heeft. Hij handelt in koper en oud ijzer, bezit huizen die hij tegen woekerprijzen verhuurt en belegt in aandelen. Gijselhart beschouwt Magda, wier koosnaam Prulletje is, als een zorgenkind. Magda is in zijn ogen een lelijke meid die zich telkens laat bedriegen door mannen. Magda, op haar beurt, schaamt zich voor haar sjacherende vader. Wanneer ze dineren in een chique restaurant handelt Gijselhart opzichtig met de eigenaar over een acculader die hij in de aanbieding heeft. Gijselhart heeft succes. In ruil voor de acculader mogen hij en zijn dochter op kosten van het huis eten. Terwijl Gijselhart grote hoeveelheden drank en eten wegbunkert, vertelt Magda over de man die ze heeft ontmoet en die ze vijfendertigduizend gulden heeft geleend. Gijselhart ontbrandt in woede. Buiten het restaurant glijdt hij uit en bezeert zich. Hij heeft een vermoeden dat behalve het geld dat Magda heeft verkwist, er nog een andere verrassing volgt.
Deel twee "De moederkerk" beschrijft het leven van Leendert Gijselhart. Net als zijn vader is Broer, zoals Leendert allegorisch wordt aangeduid in de roman, een handelaar. Zijn handel is geen oud ijzer maar schilderijen. Broer woont in Manhattan. Het gaat hem financieel voor de wind, hoewel hij risico's neemt door schilderijen als opties te verhandelen. Magda heeft hem een brief geschreven waarin ze vertelt dat ze zwanger is van Bruno Pechman. Ze bekent ook drie jaar eerder een abortus te hebben gehad. Broer is homoseksueel, een ontdekking die hij deed tijdens een mislukte orgie, waar ook Magda bij was. Met de jongen die hij toen ontmoette, verhuist hij naar New York. Na vijf jaar wordt de jongen ernstig ziek. Als hij na een zoveelste scheiding weer bij Broer op de stoep staat, drinkt Broer van zijn lymfe, ten bewijs dat hij niet gelooft dat de jongen sterft. De jongen sterft aan aids. Broer besluit terug te gaan naar Nederland.
In deel drie "De geschiedenis" woont Broer op de Doornenhof, bij Gijselhart en Magda. Magda is bevallen van een zoon. Ze noemt hem Victor. Gijselhart is opgetogen over zijn nieuwe rol als grootvader. Met de terugkeer van Broer is hij minder tevreden. Hij laat Broer op een zolderverdieping van de schuur wonen. Broer heeft de dodelijke ziekte, wat hem er niet van weerhoudt contact te zoeken met een tienerjongen uit de omgeving. Wanneer Magda aankondigt dat Bruno Pechman, de vader van haar kind, op bezoek komt, bereiden Broer en Gijselhart gezamenlijk de ontvangst voor. Ze wachten hem met een hagelbuks op. Met Magda als menselijk schild weet Bruno zich toch het huis binnen te dringen. Magda maakt haar vader en broer duidelijk dat ze met Bruno gaat trouwen. Bruno Pechman verschanst zich in de kamer van Magda tot op een dag Gijselhart naar binnensluipt. Hij praat met Pechman en sluit vrede met hem. Pechman bezoekt met zijn zoon zijn familie. Tenslotte vertrekt Magda met hem en Victor naar Zwitserland. Gijselhart en Broer blijven achter op de Doornenhof.

Verwachtingen
Ik moest nog één boek uitkiezen voor mijn lijst. Ik hoorde positieve verhalen over dit boek, en ik vond het fijn dat het een niveau 6 boek is. Ik had hoge verwachtingen van dit boek, door de positieve verhalen en de titel en achterkant van het boek.

Thema
Het geloof
Gedurende het hele verhaal speelt Kellendonk met de taal van de Bijbel. De titel 'Mystiek lichaam' is een verwijzing naar het lichaam van de christelijke geloofsgemeenschap.

 Motieven
Homoseksualiteit
In het tweede deel van de roman houdt zoon Leendert zich bezig met allerlei levensvragen, zoals de zinloosheid van het bestaan als homo, aangezien hij geen bijdrage kan leveren aan de voortgaande geschiedenis van generaties. En in het laatste deel van het boek keert de zieke Leendert terug naar zijn ouderlijk huis, hij is niet erg welkom en wordt ondergebracht in een schuur.

Gezinsleven
Dit kan ook gezien worden als thema. Het verhaal gaat over een gezin, met de bijbehorende problemen.

Beoordeling
Wanneer ik 's avonds alleen met Pappie in de keuken zat wist ik niet meer zo zeker of een kind me van hem zou bevrijden wie weet zou het me nog steviger aan hem binden en die twijfel kwelt me nu opnieuw. Ik heb de vrucht toen laten afdrijven ik ben een engeltjesmaakster geworden ondanks de eed van Hippocrates. (blz 73)
Het boek is geschreven vol versieringen en beeldspraak, hier moest ik in het begin even aan wennen. Er zijn soms verrassende zinswendingen en diepgaande gedachten.

Personages
A.W. Gijselhart: Dit is de gierige weduwnaar. Hij is altijd bezig met geld en hij woont op de Doornenhof. Hij is eenzaam en humeurig, maar als zijn dochter terugkeert, leeft hij weer op.
Prul/Magda: Dit is de geliefde dochter van Gijselhart. Ze keert terug naar haar vader op de Doornehof. Ze wordt door haar vader Prul genoemd en hij heeft een 'Prulmuseum' voor haar ingericht.

Eindoordeel
Ik vond het een leuk boek. Soms wel wat moeilijk, door de diepgaande zinnen en doordat er gelovige stukken tekst in zaten. Het boek heeft een interessant onderwerp. Doordat de hoofdpersonen zulke bizarre gebeurtenissen meemaken kun je je niet identificeren, je kijkt als het ware van een afstand toe als lezer.
De jongen trok zijn trui uit. De wond in zijn oksel was bedekt met een grote pleister, waar een slangetje onderuit kwam. Aan dat slangetje hing een plastic bal, een plastic appeltje aan een plastic steel. Het was een drain die het lymfevocht opving dat uit de wond lekte. Er liep een evenaar van schroefdraad over het appeltje. De jongen draaide het open. Hij hield de onderste helft aan Broer voor. 'Je kunt me bewijzen dat je niet in mijn dood geloofd. Door dit op te drinken.'

Bronnen
http://www.lezenvoordelijst.nl/zoek-een-boek/nederlands-15-tm-19-jaar/m/mystiek-lichaam/
https://nl.wikipedia.org/wiki/Mystiek_lichaam












maandag 4 januari 2016

Leesverslag, Het stenen bruidsbed - Harry Mulisch, Klas 6

Auteur: Harry Mulisch
Titel: Het stenen bruidsbed
Uitgave: Amsterdam: De Bezige Bij, 1959
Aantal pagina's: 173
Genre: psychologische roman/oorlogsroman

Samenvatting (https://nl.wikipedia.org/wiki/Het_stenen_bruidsbed#Samenvatting)
Norman Corinth is een Amerikaanse tandarts uit Baltimore. Hij wordt uitgenodigd voor een congres voor tandartsen in Dresden in de DDR. Het boek speelt zich af in 1956 en de DDR is op dat ogenblik zeven jaar gescheiden van West-Duitsland en kent een communistisch regime. Corinth gaat op de uitnodiging in en reist naar Dresden. Hij wordt opgevangen door Hella Viebahn, een gids van het congres. Corinth heeft een speciale reden om af te reizen naar Dresden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij piloot van een Amerikaanse bommenwerper en nam hij deel aan het beruchte bombardement op Dresden in februari 1945. In de loop van het boek wordt duidelijk dat Corinth ook betrokken was bij het mitrailleren van de bevolking van Dresden. In feite is Corinth een oorlogsmisdadiger, hij schoot op onschuldige burgers die naar de rivier gevlucht waren. Aan de andere kant is hij zelf ook slachtoffer. Zijn vliegtuig werd neergehaald en Corinths gezicht is verminkt als gevolg van brandwonden.
In Dresden wordt Corinth geconfronteerd met zijn daden. De stad ligt nog altijd in puin en hij hoort veel verhalen over het bombardement en het Derde Rijk. De pensionhouder Ludwig bijvoorbeeld vertelt Corinth dat hij op historische grond staat. De chauffeur die hij krijgt toegewezen, Günther, zegt dat hij in april 1945 als lid van de Hitlerjugend Hitler heeft ontmoet, en zelfs een kneepje in zijn wang kreeg. Ook een collega op het congres, de West-Duitser Schneiderhahn deelt zijn oorlogservaringen met Corinth en vertelt over de concentratiekampen. Hierdoor krijgt Corinth het idee dat Schneiderhahn een voormalige nazibeul is. Hella ten slotte zegt dat ze als jonge communiste in een concentratiekamp heeft gezeten. Als Corinth met Hella naar het pension teruggaat, gaan ze met elkaar naar bed. Als hij met Hella seks heeft, lijkt het alsof Corinth het bombardement nog eens beleeft.
Als Corinth later aan Hella vraagt het naziverleden van Schneiderhahn te onderzoeken, blijkt dat Schneiderhahn juist tegen het naziregime heeft gestreden. Corinth wordt zo boos als hij dit hoort dat hij Schneiderhahn in elkaar slaat. Als anderen hem willen lostrekken van Schneiderhahn vlucht Corinth weg. Hij is nu door het dolle heen, hij lacht en huilt en rent naar de auto van Günther. Zonder zijn chauffeur rijdt hij weg. In een gebied met puinhopen rijdt hij de auto te pletter en steekt het wrak in brand. Zo vernietigt hij Dresden andermaal.

Verwachtingen
Ik wilde nog graag een niveau 6 boek op mijn lijst, daarom heb ik voor dit boek gekozen. Doordat het een boek is van niveau 6 had ik hoge verwachtingen, ik verwachtte dat het boek vrij moeilijk zou zijn. De titel van het boek sprak mij wel aan, ik hou van boeken met titels waarvan je niet gelijk de betekenis begrijpt.

Motieven
Trojaanse oorlog
In het boek wordt de Tweede Wereldoorlog vergeleken met de Trojaanse oorlog. Zo wordt er verschillende keren teruggeblikt naar de Tweede Oorlog, door de ogen van Corinth, en deze stukjes worden betiteld met 'Zang'. Het bombardement op Dresden wordt beschreven in de Homerische Zangen.

Verwoesting
Het boek blikt terug op de verwoesting van Dresden, het verhaal speelt zich ook af in Dresden. Corinth is één van de verwoesters, hij zat in het vliegtuig dat een bombardement boven Dresden liet vallen. Nu hij weer terug is in Dresden, verwoest hij Dresden, en Hella, voor een tweede keer.

Thema
Er zijn eigenlijk twee thema's, stad en vrouw (liefde). De stad Dresden wordt vergeleken met Troja en de vrouw is Hella. Dresden en Hella worden met elkaar in verband gebracht. Corinth verlangt naar beiden (en verwoest beiden).

Beoordeling
Schrijfstijl: Ik vond de schrijfstijl van dit boek erg lastig. Vaak wordt er door het hoofdverhaal opeens over iets anders verteld, zoals vergelijkingen met Troje.  Ook zijn sommige dialogen in het boek vrij lastig te begrijpen. 'Ik heb nagedacht over geschiedenis in het algemeen. Ik dacht, er zijn twee geschiedenissen: een canonieke en apocriefe. De apocriefe is die van Timoer Lenk en Hitler: die zonder gevolgen, waarin de dingen gedaan worden zonder bedoeling, om zichzelf, zoals...' (hij dacht, zal ik zeggen: de concentratiekampen?) 'de Russische veldtocht van Hitler. Hij ondernam hem omdat het zijn Russische veldtocht was. Ik bedoel, de oorlog tegen Hitler was canoniek, de oorlog van Hitler apocrief.'

Ruimte
Het verhaal speelt zich af in Dresden. Alle ruimtelijke aspecten worden zeer uitgebreid beschreven in dit boek. Het keek in een mateloze ruimte. In een groene diepte van bomen, langs villa waarvan er maar één hol en starend door de lucht bewoond werd, slingerde een straat omlaag naar de ijzeren brug in de verte, waaronder de rivier lag tussen brede weiden. Aan de overkant van de Elbe, in het dal, lag wat er van de stad restte: een onafzienbare branding van puinhopen, beflard, besliert met witte nevel: een bruid, die haar sluier aan stukken had gescheurd bij de aanblik van haar vrijer. Daarachter, naar het zuidoosten, waar de branding verliep, golfden blauwe heuvels tot diep in het Tsjechische Bohemen.

Eindoordeel
Ik vond het niet mijn meest leuke boek. Ik snapte sommige stukken niet en het verhaal was wat eenzijdig. Toch vind ik dat het boek een mooi onderwerp heeft en ik vind de vergelijking tussen Dresden en Troje bijzonder.

Bronnen
https://nl.wikipedia.org/wiki/Het_stenen_bruidsbed#Samenvatting
http://www.scholieren.com/boekverslag/41923