Balansverslag

Mijn laatste verslag op mijn leesdossier. En wat heb ik veel tijd in deze blog gestoken, zeker de laatste maanden. Ik vond het niet altijd even leuk om opdrachten te maken, maar het lezen van boeken vind ik nog steeds een fijne bezigheid. Ik heb veel soorten boeken gelezen deze periode, van klas 1 naar klas 6. In het begin van mijn schoolcarrière hadden simpele boeken met herkenbare onderwerpen mijn voorkeur. Vaak ging ik naar de bieb, op zoek naar boeken met onderwerpen typerend voor mijn leeftijd. Maar naarmate ik ouder werd, en door school 'gedwongen' werd boeken van hogere niveaus te lezen, begon mijn interesse in boeken te veranderen. Boeken zoals 'Brieven voor mevrouw Bromley' en 'Bezonken rood', met als onderwerp oorlog, boeiden mij zeer. En nog steeds ben ik geïnteresseerd in boeken uit vroegere tijden. Hier hebben de literatuurlessen mij wel mee geholpen. Verplichte boeken zoals 'Karel ende Elegast' en 'Klucht van de molenaar' vond ik leuk.
Mijn ervaring met literatuur is altijd wel positief geweest. Natuurlijk zijn er boeken geweest, die verplicht gelezen moesten worden, waarvan ik het nut niet in zag. Het boek 'Max Havelaar' bijvoorbeeld, weinig geliefd bij de meeste scholieren, is niet mijn leukste boek die ik heb moeten lezen. Maar één ding dat ik geleerd heb, niet meteen stoppen als het boek je niet bevalt. Zet door, en misschien verander je van mening. Dit is natuurlijk met meerdere dingen in het leven.
Twee boeken uit de periode 1880-1940, ik vond het maar niks. Boeken met veel dezelfde thema's en depressieve tonen. Dit dacht ik ook bij het boek 'Karakter' van F. Bordewijk, maar achteraf gezien heeft het boek een positieve indruk op mij gemaakt. Ik heb zelfs de verfilming van het boek bekeken, al vond ik deze minder dan het boek. Het boek is zo geschreven, dat de lezer zich gaat identificeren met de hoofdpersoon. Ik vond het heerlijk om te lezen hoe een man keihard werkt en met niks tevreden was, hij wilde steeds verder, verder naar de top. Ik ben blij dat ik dit boek gelezen heb, en ik raad het iedereen aan. Het is iets anders dan je gewend zult zijn en de schrijfstijl is ook wat ouderwets, maar het boek heeft een mooie boodschap.
Nu ik terugkijk naar mijn blog kan ik wel wat misstappen ontdekken. In het schrijven van een lang doorlopend stuk met goedlopende zinnen, ben ik nooit geweldig geweest. Het schrijven van zelfbedachte, fantasierijke verhalen is één van de dingen waar ik niet van hou, en waar ik niet goed in ben. Maar ik zie wel dat ik beter ben geworden in het schrijven van een stuk. Hier hebben al deze verslagen mij wel bij geholpen.
Nog een misstap van mij is dat ik het lezen vaak voor mij heb uitgeschoven, en het maken van verslagen ook. Gelukkig ben ik op tijd begonnen en heb ik al mijn boeken gelezen.
Nu aan deze periode een einde komt, en ik hopelijk binnenkort ga studeren, ben ik niet van plan te stoppen met lezen. Natuurlijk is literatuur op de universiteit ook een belangrijk onderwerp, en zeker bij de sociale studie die ik wil gaan volgen. Ik denk dat het vak Nederlands een goede basis vormt voor je verdere leven, en dat literatuur belangrijk is voor elke scholier. Ik heb wel één advies; boeken uit een bepaalde tijd, zoals Reize door het Apendland, zijn interessant, maar de opdrachten die wij erbij moeten maken zijn minder leuk. Niet iedereen wordt blij van het maken van een creatieve opdracht, en ik denk dat dit ook geen nut heeft. Het zijn historische belangrijke boeken, maar er komt niks van terug in de opdrachten die wij erbij moeten maken.
Ik ben veranderd in het lezen, maar ik ben ook veranderd dóór het lezen.